işimiz gerçekten zor.. alın size beyin egzersizi.. hani derler ya beyninizi ne kadar kullanır, ne kadar zorlarsanız o kadar faydalı die.. bu tasarım işi tam da buna bir örnek. alışılagelmişin dışında bir çalışma.. özellikle son dönemlerde bir sürü ödev proje yaptım. her nekadar hepsinin zor yanları olsa ve de yaratıcılık ve farklı bakıs acıları gerektirse de hicbirinde beynimin bu kadar zorlandıgını hissetmemistim. iste bunun nedeni olarak da beynimizi öncekilerden farklı sekilde kullanmamız oluyor. alısık oldugu gibi herzamanki sekilde calısması yeterli olmuyor. baska yontemler aramak zorunda kalıyor istedigim amaca ulasabilmek icin..
tam, “tamam buldum” diyorum (ya da diyoruz) o sırada mutlaka bir eksikligin farkına varıyorum, haydeee! yeniden… butun kazanımları oyuna dahil edebilmek cok zor ama sonunda guzel bisey ortaya cıktıgında buyuk bi haz duyacagımıza eminim.
bu arada bazen yasımı dusunup duraklasam da gecen hafta oynadıgımız oyun cok zevkliydi diye dusunuyorum. bi de oynayabilseydim yeteri kadar.. iste kazanımların hepsinin saglanmasının zor olduguna bir kanıt. butun oyun boyunca bizim grubumuzun numarası sadece birkez soylendi pür dikkat numaramızın birkez daha soylenmesini bekledik ama… sonrasında hemen hemen gruptaki herkes biran burukluk yasadı. peki bu nasıl giderilebilirdi? onceden her grubun numarası her basamakta 1er sekilde kullanılarak bir liste hazırlanabilirdi, boylece ögrencilerin hepsinin memnuniyeti saglanabilirdi.
bu haftalık bu kadar, herkese kolay gelsin..
